Święty Karol Boromeusz

Święty Karol Boromeusz

św. Piotr

Karol Boromeusz urodził się 3 października 1538 roku na zamku w Arona w Toskanii. Już jako dziecko przeznaczony został do stanu duchownego. Pierwsze nauki pobierał na rodzinnym zamku w Arona a potem kształcił się na uniwersytecie w Pavii. Studia ukończył w 1559 roku z podwójnym doktoratem: z prawa kościelnego i cywilnego.

Od wczesnej młodości był obdarzany przez papieża Piusa IV (który był jego wujem) licznymi godnościami kościelnymi. W 1560 roku został mianowany kardynałem, czyli księciem Kościoła. W 1563 r. otrzymał święcenia kapłańskie oraz sakrę biskupią, a w 1564 został mianowany arcybiskupem Mediolanu. Dzięki dużemu zaufaniu wuja udało mu się uporządkować wiele spraw i usunąć wiele nadużyć w Kościele, tępił karierowiczów, a wytypowani przez niego nowi kardynałowie, mianowani przez papieża tuż przed jego śmiercią, byli ludźmi oddanymi Kościołowi. Miał wielki wkład w pracach ostatniej fazy soboru trydenckiego i dokładał starań, by jego postanowienia były realizowane w jego archidiecezji. Był członkiem Kongregacji Soboru, nadzorującej wprowadzanie reform po Soborze Trydenckim, od jej powołania do końca swojego życia. W Kurii Rzymskiej był drugą po papieżu osobą, nazywano go „okiem papieża”. Wielu ludziom się to nie podobało, po śmierci wuja (1567) musiał opuścić Rzym.

Karol Boromeusz przeniósł się wtedy do Mediolanu i objął bezpośrednie rządy w swej archidiecezji. W 1564 r. otworzył wyższe seminarium duchowne. W kilku innych miastach założył seminaria niższe, by dla seminarium w Mediolanie dostarczyć kandydatów już odpowiednio przygotowanych. Prowadzenie seminarium powierzył oblatom św. Ambrożego, zgromadzeniu kapłanów diecezjalnych, które istnieje po dzień dzisiejszy. Zaraz po objęciu rządów bezpośrednich (1567) przeprowadził ścisłą wizytację kanoniczną, by zorientować się w sytuacji. Popierał zakony i szedł im z wydatną pomocą. Dla ludzi świeckich zakładał bractwa – szczególnie popierał Bractwo Nauki Chrześcijańskiej, mające za cel katechizację dzieci. Dla przeprowadzenia koniecznych reform i uchwał Soboru Trydenckiego (1545-1563) zwołał aż 13 synodów diecezjalnych i 5 prowincjonalnych.

Karol Boromeusz wyróżniał się szczególnym nabożeństwem do Męki Pańskiej. Nigdy nie rozstawał się z krzyżem. Kilka razy pielgrzymował do Turynu, gdzie znajduje się Całun Turyński. Wielką miłością obdarzał sanktuaria maryjne, które często odwiedzał.

Zmarł w Mediolanie w nocy z 3 na 4 listopada 1584 r. wskutek febry. Pozostawił po sobie dorobek pisarski. Beatyfikowany w 1602 r., kanonizowany przez Pawła V w 1610 r. Jego relikwie spoczywają w krypcie katedry mediolańskiej.

W ikonografii św. Karol Boromeusz przedstawiany jest w stroju kardynalskim. Jego atrybutami są: bicz, czaszka, gołąb, kapelusz kardynalski, krucyfiks; postronek na szyi, który nosił podczas procesji pokutnych.

Patron boromeuszek, diecezji w Lugano i Bazylei oraz uniwersytetu w Salzburgu; ponadto opiekun bibliotekarzy, instytutów wiedzy katechetycznej, proboszczów i profesorów seminarium.